ചിലപ്പോള്‍, പകലാണ്‌ മനസ്സു നിറയെ .
പൂവും പൂമ്പാറ്റയും തിരക്കുകളും
വെയിലിന്റെ ചെറിയ എത്തിനോട്ടങ്ങള്‍
വിടാതെ പിന്തുടര്‍ന്ന് നിഴലും .....
ചിലപ്പോള്‍ രാത്രിയാണ്...
നക്ഷത്രം പോലും തെളിയാതെ,
കാറ്റിന്റെ ശബ്ദമില്ലാതെ ,
നിഴലു പോലുമില്ലാതെ, ഞാനൊറ്റക്ക്...
ഇപ്പോള്‍ പകലിന്റെ നീളം വല്ലാതെ കുറഞ്ഞ് ,
രാത്രി മാത്രമാണ് ചിലപ്പോള്‍ ചുറ്റും....
നിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭൂപടത്തില്‍,
എന്നെ അടയാളപ്പെടുത്തിയ ഭാഗത്ത്‌ ,
മഷി പടര്‍ന്നു ഒരു കടല്‍ പോലെ ...
കടലിലാണത്രേ പുനര്‍ജ്ജന്മം സ്വപ്നം കണ്ടു
എന്നും സൂര്യന്റെ മരണം....
ആ കടലു പോലും നീ വറ്റിച്ചത് എങ്ങനെയാവാം?
എന്റെ ജീവചരിത്രകാരന്റെ കണ്ണില്‍
നീ തുടച്ചെടുത്ത കടലിലെ
അവസാന മണല്‍ത്തരി വാരിയെറിഞ്ഞു
ഓടിപ്പൊയ്ക്കൊള്ളൂക...
ആരുമറിയണ്ട,
എന്റെ മഴയെ ഇല്ലാതാക്കിയത്
നിന്റെ കണ്ണിലെ വെയിലുകളാണെന്ന്....
Saturday, June 13, 2009
Saturday, May 23, 2009
എന്റെ കടല്‍....
കടലു കാണാന്‍ കൊതിച്ചിരുന്നു എന്നും..
ഒടുവില്‍ മനസ്സിനുള്ളില്‍ ഒരു ,
കുഞ്ഞുകടല്‍ കണ്ടെത്തിയപ്പോള്‍ ,
അതിലെ നേര്‍ത്ത ഇരമ്പം പോലും
വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തുകയാണ്....
ഒടുവില്‍ മനസ്സിനുള്ളില്‍ ഒരു ,
കുഞ്ഞുകടല്‍ കണ്ടെത്തിയപ്പോള്‍ ,
അതിലെ നേര്‍ത്ത ഇരമ്പം പോലും
വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തുകയാണ്....
Subscribe to:
Posts (Atom)
